Το πέναλτι που αδίκως κανείς δε ξεχνάει!

Το 1994, Ιταλία και Βραζιλία τέθηκαν αντιμέτωπες στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις ΗΠΑ, με τους Βραζιλιάνους να θριαμβεύουν!

Κανείς δε θα ξεχάσει ποτέ τη διαδικασία των πέναλτι και το χαμένο του Ρομπέρτο Μπάτζιο. Είναι μια στιγμή η οποία έχει μείνει στην αιωνιότητα και τον ”στοίχειωσε” στην καριέρα και τη ζωή του γενικότερα. Προσωπική μου άποψη, όλος αυτός ο ντόρος κακώς προκλήθηκε και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά ως αστικός μύθος.

Αρχικά, αν η Ιταλία δεν είχε στις τάξεις της το Μπάτζιο, δε θα έβλεπε τελικό το 1994 ούτε με “κιάλια”. Ο τύπος ήταν υπεράνθρωπος σε όλο το παγκόσμιο και οδήγησε την ομάδα του με μαεστρία. Το άλλο που δε ξέρει πολύς κόσμος είναι ότι και να ευστοχούσε ο Μπάτζιο, η Βραζιλία αν πετύχαινε το επόμενο δικό της πέναλτι, θα κέρδιζε και πάλι. Εξάλλου από μεριά των Ιταλών, Μπαρέζι και Μασάρο είχαν ήδη αστοχήσει στις εκτελέσεις τους.

Συνεπώς, η κατάσταση ήταν ασφυκτική για την εθνική τους και το λογικό είναι πως ένα πιθανό εύστοχο χτύπημα του Μπάτζιο, απλώς θα καθυστερούσε το “μοιραίο”. Ο ίδιος έγραψε μετά από χρόνια “έψαχναν αμνό για να σφάξουν”. Συμφωνώ απολύτως μαζί του και λυπάμαι που ορισμένοι δε κοιτούν τα απίστευτα επιτεύγματά του, αλλά μία και μόνο στιγμή. Μια στιγμή η οποία δεν είναι καν τόσο “τραγική”, όσο παρουσιάζεται.