Μάτζικ σε όλα του!

Ο Έρβιν Μάτζικ Τζόνσον είναι για πολλούς ο καλύτερος Point guard όλων των εποχών. Καλά τα λένε, διότι έτσι είναι! Οι “μάχες” του με το Λάρι Μπερντ τη δεκαετία του 80 ήταν η απαρχή του NBA ως του αναμφίβολα καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον κόσμο.

Οι Λέικερς του “showtime”, των 5 πρωταθλημάτων με τον Μάτζικ στη σύνθεσή τους, αυτή η υπέροχη ομάδα, έπαιζε μπάσκετ από δεκαετίες, που δεν είχαν έρθει ακόμα. Ο Μάτζικ την πάσαρε τη μπάλα, όπως ήθελε, ήταν 2.08 και τους “έκανε πλάκα” ως οργανωτής. Ο Τζαμπάρ ήταν “σαρωτικός”, ο Γουόρθι “πολυεργαλείο” και οι υπόλοιποι σημαντικοί ρολίστες. Το “αστέρι” όμως, ήταν ο Μάτζικ. Το παιδί με το “λαμπερό” χαμόγελο, το πρόσωπο της ομάδας από το Χόλιγουντ, ο απόλυτος ηγέτης.

Η κληρονομιά του:

Ο Τζόνσον σε δώδεκα χρόνια καριέρας, πραγματικά δεν άφησε τίποτα, τα πήρε όλα! Έγινε 12 φορές All-Star, 3 φορές MVP και άλλες 3 στους τελικούς. Ήταν ο Τζόρνταν πριν τον Τζόρνταν, με τον οποίο, όπως και τον Μπερντ, συνυπήρξαν στην εθνική των ΗΠΑ(Dream Team) το 1992, όταν και πήραν το χρυσό. Μπορεί η καριέρα του, να σταμάτησε κάπως πρόωρα και απότομα, λόγω της μόλυνσης του με τον ιό HIV, αλλά ο “αστέρας” των Λέικερς πέρασε στο πάνθεον! Είναι σίγουρα στη δεκάδα των κορυφαίων όλων των εποχών και για πολλούς στην πεντάδα. Παρακαταθήκη του, οι “μαγικές” του πάσες, ο τρόπος με τον οποίο “κάλπαζε” στο παρκέ και η αποτελεσματικότητά του. Ολοκλήρωσε την καριέρα του με 19.5 πόντους, 11.2 ασίστ και 7.5 ριμπάουντ κατά μέσο όρο και προσέφερε θέαμα, το οποίο θα μνημονεύεται εις τους αιώνας των αιώνων.

Η “μάχη” με τον HIV και μεγάλη νίκη του στη ζωή:

Τέλος, ο Τζόνσον, πέρα από σπουδαίος αθλητής, αποδείχθηκε και σπουδαίος άνθρωπος. Έγινε το πρόσωπο, πάνω στο οποίο στηρίχθηκαν οι ασθενείς με HIV. Ειδικά σε μια “σκληρή” εποχή, όπως εκείνη των 80s -90s, όπου όλοι θεωρούσαν τον ιό καταδικαστικό, το “λαμπερό αστέρι” του LA “γέμιζε” με ελπίδα, όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και χιλιάδες κόσμο. Μάλιστα το 1992 στο χρυσό των Ολυμπιακών στη Βαρκελώνη, ο Τζόνσον έπαιξε, έχοντας τη νόσο και απέδειξε περίτρανα, πως η ζωή συνεχίζεται και είναι όμορφη και πως, αν υπάρχει θέληση, σχεδόν όλα αντιμετωπίζονται.