Κάποτε στο Χόλιγουντ

Για εμένα είναι μία από τις καλύτερες ταινίες του Ταραντίνο και από όσο έχω δει και για αρκετό κόσμο ακόμα.

Πρόκειται ουσιαστικά για την ένταξη μιας τραγικής πραγματικής ιστορίας, αυτή του Πολάνσκι και της Τέιτ, σε ένα περιβάλλον ναι μεν σκληρό, αλλά ταυτόχρονα πιο ανάλαφρο. Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο υποδύεται έναν αρκετά καλό ηθοποιό, τον Ρικ Ντάλτον, ο οποίος πασχίζει, να δείξει πως η “μπογιά του ακόμα περνάει” στο Χόλιγουντ. Είναι πραγματικά διασκεδαστικός, με πολλή πλάκα, όπου χρειάζεται και σε κάνει, να καταλαβαίνεις τους “πόνους” του πρωταγωνιστή. Πλάι του έχει τον κασκαντέρ και καλύτερό του φίλο, Κλίφφ Μπουθ. Πραγματικά ευχαριστιέσαι να βλέπεις το Μπραντ Πιτ στο ρόλο αυτού του χαλαρού, αλλά και “μάγκα” τύπου.

Η ταινία έχει ως πρωταγωνιστές της αυτούς τους δύο ωραίους χαρακτήρες. Τόσο ο Πολάνσκι, όσο και η Τέιτ(Μάργκοτ Ρόμπι), βρίσκονται σε “δεύτερη” θα λέγαμε μοίρα. Στο σύνολο, το “Κάποτε στο Χόλιγουντ” έχει τα πάντα. Η δράση είναι πολύ καλή, όπως και η παρουσίαση του Χόλιγουντ της εποχής(τέλη δεκαετίας του 60). Το χιούμορ, το πολύ ενδιαφέρον σενάριο και εμφανίσεις από θρύλους, όπως ο Αλ Πατσίνο, ολοκληρώνουν άλλο ένα αριστούργημα του Ταραντίνο.