Star Wars: Revenge of the Sith

Τα Star Wars ξεκίνησαν το μακρινό 1977 και με το “καλημέρα” συγκλόνισαν τον κόσμο. Η αρχική τριλογία ολοκληρώθηκε το 1983 και θεωρείται αριστούργημα.

Το 1999 ο Τζορτζ Λούκας μας παρουσίασε μία νέα τριάδα ταινιών, prequel στην original. Ο κόσμος είχε την ευκαιρία, να δει δηλαδή την αρχή της ιστορίας. Το 1 και το 2 δε δέχθηκαν μεγάλη αγάπη, αν και όσο περνούν τα χρόνια το κοινό τα εκτιμάει αλλιώς. Το 3 όμως, η “εκδίκηση των Σιθ”, ξετρέλανε αμέσως και τον πιο δύσπιστο. Προσωπικά, είναι η αγαπημένη μου ταινία από τον “Πόλεμο των Άστρων” και πιστεύω και πολλών ακόμα, ειδικά της γενιάς μου.

Στο 4,5,6 βλέπει κανείς τον ανυπέρβλητο και τρομακτικό villain, Νταρθ Βέιντερ, μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της ποπ κουλτούρας. Στο 1, το 2 και σε μεγάλο μέρος του 3, παρακολουθούμε τη ζωή του ως Άνακιν Σκάιγουοκερ, του απόλυτου Τζεντάι ήρωα. Πόσο συναρπαστικό είναι, το γεγονός, πως ο πρωταγωνιστής, ο καλύτερος από όλους, ξαφνικά μετατρέπεται στον πιο μοχθηρό από όλους; Είναι πραγματικά σπαρακτικό, να το βλέπεις, να συμβαίνει. Τι πιο τολμηρό από την αποκαθήλωση του ήρωα, την πτώση του “αγγέλου”;

Ο Λούκας τολμάει πάρα πολύ με τη συγκεκριμένη ιστορία. Καταφέρνει μέσα σε ένα σύμπαν, παλαβό με διαστημόπλοια και φωτόσπαθα, να εντάξει μια από τις πιο τραγικές ιστορίες. Έχω δει το Revenge of the Sith καμια 10αρια φορές. Ποτέ δε θα σταματήσω, να έχω μια κρυφή ελπίδα, ότι ο Άνακιν δε θα γίνει αυτό που έγινε. Όταν συμβαίνει τελικώς το μοιραίο, αλήθεια αυτό το κενό, που νιώθω είναι ωραίο στα όρια του μαζοχισμού. Σε κάνει, να σου αρέσει αυτός ο πόνος. Έτσι είναι λοιπόν τα Star Wars… Σου δημιουργούν τρελά συναισθήματα και σε καμία περίπτωση, δεν είναι μια απλή διαστημική περιπέτεια!