Heat

Είναι μία από τις αγαπημένες μου ταινίες αναμφίβολα. Μόνο και μόνο, που πρωταγωνιστούν οι “θρυλικοί” Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Αλ Πατσίνο, αυτό αρκεί. Ωστόσο, η ταινία δεν “εφησυχάζεται” σε αυτό. Προσφέρει πάρα πολλά σε κάθε της τομέα.

Αρχικά, η ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερη, καθώς παρουσιάζει παράλληλα τις ζωές ενός αστυνομικού, αλλά και ενός εγκληματία. Οι συναντήσεις τους, αλλά και οι μέθοδοι και η επιμονή του καθενός, δημιουργούν μια αμοιβαία σχέση κατανόησης και ίσως και θαυμασμού ανάμεσα στους δύο άντρες. Οι διάλογοί τους συναρπάζουν.

Εξαιρετική είναι και η δράση του “Heat”. Είναι ασταμάτητη, έντονη και δεν “αφήνει” το θεατή, να πάρει τα μάτια του από την οθόνη. Μάλιστα, είναι πολύ αληθοφανής, χωρίς υπερβολές, κάνοντας τα γεγονότα της ταινίας, να μοιάζουν σχεδόν πραγματικά. Τέλος, οι χαρακτήρες είναι πολύ “ανθρώπινοι”, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια συμπάθεια ακόμα και στον εγκληματία του Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Τόσο, οι δικοί του θαυμαστές, όσο και αυτοί του Αλ Πατσίνο, που συνήθως είναι και των δύο, περνούν φανταστικά και τις τρεις παρά κάτι ώρες της ταινίας.